Benim porselen kalbim
Karanlık bir çağa düşmüş
Tek başına savaşırken
Bir aşka esir olmuş
Yüz bin parça, hepsi sevgisiz
Benim porselen kalbim
Herkese duvar örmüş
Büyük bir kumar ortasında
Gerçeğe göğüs germiş
Yüz bin parça, hepsi çaresiz
Benimle oyunlar oynadın
Kırıldıktan sonra topladın
Aynı olmadı
Sen hatırlamazsın, ben unutmam
Nasıl yandım
Yüreğim kandı sana
Bir umut avunmaya
Sen hatırlamazsın, ben unutmam
Nasıl kıydın?
Yüreğim kandı sana
Bir umut avunmaya
Benim porselen kalbim
Yalandan bir tenha bulmuş
Öfke dolup taşıyorken
Bir aşka esir olmuş
Yüz bin parça, hepsi sevgisiz PORSELEN TABAK